Wat koop je dan?
Tijdens mijn 100 dagen shop stop zag ik mezelf ineens onrustig zoeken in winkels om maar íets te kunnen kopen, als het maar geen kleding was. En ineens zag ik het mezelf doen. Waar was ik mee bezig?
Kopen om te kopen
In mijn No Buy Challenge zou ik 100 dagen geen kleren kopen en ik ontdekte daardoor zoveel patronen bij mezelf. Zoals het kopen om te kopen.
Ik dacht werkelijk dat het wel meeviel met mijn koopdrang, maar sinds ik mezelf een 100 dagen shopstop gaf, zag ik dus ineens een rode draad.
Uren op Vinted
Voorheen zat ik uren achterelkaar te scrollen op Vinted, op zoek naar het ene perfecte item. Het was een sport en mijn favoriete hobby. Lekker schatgraven en een fijne dopaminerush als je iets tegenkwam dat paste bij mijn wensenlijstje.
Het uren achter elkaar zoeken naar mooie kleren op Vinted moest worden vervangen door iets anders. Want de ruimte die ontstond, de leegte, bracht onrust met zich mee. Een gevoel waar ik graag vanaf wilde. Ik wist wat ik eerder deed op die momenten, namelijk kleding zoeken en kopen. Het onrustige gevoel was moeilijk te negeren. Dus had ik ineens allerlei andere dingen nodig. Eerst kocht ik spullen voor in huis (van schoonmaakmiddelen tot nieuwe kussens op de bank). Daarna kleren voor de kinderen. Langs de winkels lopen om nog iets te scoren, maakt niet uit wat.
Zelfhulp
En toen wilde ik de vrijgekomen ruimte opvullen met een dingen uit een andere categorie.
Zelfontwikkeling. Ik kocht en leende zelfhulpboeken. Luisterde overal waar ik heen ging naar leerzame en inspirerende podcasts. In de avond volgde ik cursussen en workshops. Als een spons nam ik alle informatie tot me. Lekker lezen, luisteren en leren in plaats van uren scrollen op Vinted. No harm done, alleen maar goed. Toch?
Acceptatie
De rode draad is hier dat ik mijn onrust wegneem door iets te doen, of te kopen.
Juist de onrust er te laten zijn is de grootste uitdaging én daar zit de grootste groei.
Wat ik inmiddels wel had geleerd was te mediteren. Of met andere woorden, op te merken dat de onrust er was. Het te observeren, niet te veroordelen of te onderdrukken. En het los te laten, wat neer komt op het accepteren van wat het is. Makkelijker gezegd dan gedaan. Maar toch, als je dit een paar keer doet merk je dat de onrust ook vanzelf weer weggaat. Zonder dat je iets gekocht hebt. En dat is winst.